CGTN: ‘นิพจน์การสร้างสรรค์’：แผนที่กำลังผลิตภัณฑ์คุณภาพใหม่ของจีน

(SeaPRwire) –   CGTN ได้เผยแพร่การวิเคราะห์เชิงลึกที่ทำแผนที่ภูมิทัศน์ข้ามภูมิภาคของจีนเกี่ยวกับพลังการผลิตใหม่ โดยการสังเคราะห์รายงานงานรัฐบาลจาก 31 เขตระดับจังหวัดทั่วแผ่นดินใหญ่ของจีน บทความนี้แสดงให้เห็นว่าศูนย์กลางนวัตกรรมชั้นนำของจีน – เขตพัฒนาอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area) เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze River Delta) และเขตปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย์ (Beijing-Tianjin-Hebei) – กำลังพัฒนาไปสู่ “โมเสคนวัตกรรม” ที่บูรณาการกันอย่างไร โดยมีวาระการประชุมสภาผู้แทนประชาชนและการประชุมสภาที่ปรึกษาการเมืองแห่งชาติ (Two Sessions) ระดับชาติปี 2026 อยู่เบื้องหน้า บทความนี้เปิดหน้าต่างให้ผู้ชมทั่วโลกได้มองเห็นห้าปีข้างหน้าของจีนในด้านการพึ่งพาตนเองทางเทคโนโลยีระดับสูงและการพัฒนาอุตสาหกรรมเฉพาะทาง

ปักกิ่ง, 1 มีนาคม 2026 — ในงานกาล่าฉลองฤดูใบไม้ผลิ (Spring Festival Gala) ปีนี้ สิ่งที่มาแย่งซีนไม่ใช่นักร้องหรือนักแสดงตลก แต่คือคณะหุ่นยนต์ที่เต้นรำตามบทบาทและภาพที่สร้างโดย AI จาก “Seedance 2.0” ดังที่โฆษกกระทรวงการต่างประเทศของจีนระบุไว้ล่าสุด จานได้กลายเป็นชาติแรกที่เกิน 5 ล้านสิทธิบัตรการประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้ในประเทศ โดยถือครองสิทธิบัตร AI ประมาณสามในห้าของโลกและสองในสามของสิทธิบัตรในด้านหุ่นยนต์

อย่างไรก็ตาม เพื่อที่จะเข้าใจว่าความมีชีวิตชีวาด้านนวัตกรรมนี้ทำงานอย่างไรจริงๆ เราต้องมองผ่านแสงนีออนจากงานกาล่าและหันมาดูรายงานงานรัฐบาลที่อัดแน่นด้วยข้อมูลจากการประชุม Two Sessions ระดับจังหวัดทั่วประเทศ รายงานเหล่านี้เปิดเผยว่ากลยุทธ์ด้านเทคโนโลยีของจีนไม่ใช่การสั่งการจากบนลงล่างแบบรวมศูนย์อีกต่อไป แต่เป็น “จิ๊กซอว์สุดแกร่ง” ที่แผ่ขยายและมีความเฉพาะท้องถิ่นสูง โดยแต่ละจังหวัด – รวมถึงเขตปกครองตนเองและเทศบาล – ต่างก็สร้างความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของตนเองในการแสวงหาพลังการผลิตใหม่ ซึ่งเป็นคำย่อสำหรับอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสูงและมีประสิทธิภาพสูงที่ให้ความสำคัญกับนวัตกรรมมากกว่าการเติบโตแบบดั้งเดิมที่ก่อมลพิษหนัก

สามเครื่องยนต์ของการบูรณาการ

แนวโน้มที่โดดเด่นที่สุดในรายงานปีนี้คือการ “รวมกลุ่ม” ของนวัตกรรม แหล่งพลังงานดั้งเดิม – เขตพัฒนาอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area – GBA) เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze River Delta) และกลุ่มปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย์ (Beijing-Tianjin-Hebei) – กำลังพัฒนาจากการเป็นเพียงเขตเศรษฐกิจไปเป็นระเบียงนวัตกรรมที่บูรณาการกัน

เขตพัฒนาอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area): ตั้งอยู่บนชายฝั่งตอนใต้ของจีน GBA ให้ความสำคัญกับ “การทดสอบกลาง” – สะพานเชื่อมระหว่างต้นแบบในห้องปฏิบัติการและผลิตภัณฑ์สำหรับตลาดมวลชน โดยการผลิตโดรนคิดเป็น 90 เปอร์เซ็นต์ของผลผลิตรวมทั้งประเทศแล้ว และหุ่นยนต์อุตสาหภัณฑ์อยู่ที่ 40 เปอร์เซ็นต์ GBA กำลังทุ่มเทเพิ่มเป็นสองเท่าสำหรับ embodied AI และการสำรวจทะเลลึก

เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze River Delta): ทอดตัวจากชายฝั่งตะวันออกของจีน ภูมิภาคนี้กำลังทำตัวเหมือนห้องปฏิบัติการ R&D ขนาดใหญ่แห่งเดียว โดยเซี่ยงไฮ้กำลังผลักดันขอบเขตของอินเทอร์เฟซสมองและคอมพิวเตอร์ (brain-computer interfaces) และ 6G ในขณะที่อานฮุย – ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกนิยามด้วยรากฐานทางการเกษตรแบบดั้งเดิม – ได้เปลี่ยนเป็นศูนย์กลางของการคำนวณควอนตัมและนิวเคลียร์ฟิวชัน ส่วนเจียงซู น่าสนใจที่นำหน้าประเทศในด้านบริษัทยูนิคอร์นที่มีศักยภาพ โดยมุ่งเน้นที่ผลิตภัณฑ์ “สามใหม่” ได้แก่ รถยนต์ไฟฟ้า (EVs) แบตเตอรี่ และแผงโซลาร์เซลล์

เขตปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย์ (Beijing-Tianjin-Hebei): ปักกิ่งยังคงเป็นเยื่อหุ้มสมองของประเทศ โดยทำลายเทคโนโลยีจุดคอขวดไป 210 รายการในปีที่แล้ว จุดสนใจกำลังเปลี่ยนไปสู่ความร่วมมือกับการผลิตของเทียนจิน – โดยเฉพาะในด้านการคำนวณที่น่าเชื่อถือ (trustworthy computing) – และโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่กำลังเติบโตของเหอเป่ย์ในพื้นที่ซงอันใหม่ (Xiongan New Area)

การก้าวกระโดดทางดิจิทัลของความลึกเชิงกลยุทธ์

รายงานระดับจังหวัดยังทำลายความเชื่อที่ว่าด้านเทคโนโลยีสูงเป็นเรื่องของแค่พื้นที่ชายฝั่ง โดยขบวนการ “มุ่งตะวันตก” สำหรับข้อมูลและพลังงานสีเขียวกำลังดำเนินการอย่างเต็มที่ ซึ่งขับเคลื่อนโดยโครงการริเริ่มระดับชาติ “East Data, West Computing”

มองโกเลียในและกุ้ยโจวกำลังใช้ประโยชน์จากสภาพอากาศที่เย็นและพลังงานราคาถูกเพื่อเป็น “ห้องใต้ดินดิจิทัล” ของประเทศ ขนาดกำลังการประมวลผลของมองโกเลียในถึง 220,000 PetaFLOPS ซึ่งน่าตกใจ ในขณะที่กุ้ยโจวดึงดูดพันธมิตรระบบนิเวศคลาวด์ของ Huawei มากกว่า 150 ราย

หนิงเซียและชิงไห่ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยรู้จักกันในด้านถ่านหินหรือเกลือ ตอนนี้กลายเป็นศูนย์กลางสำหรับกรีนไฮโดรเจนและศูนย์ข้อมูลแบบคาร์บอนเป็นศูนย์ โดยหนิงเซียกำลังสร้าง “Hydrogen-Ammonia Valley” ในขณะที่กำลังการผลิตพลังงานสะอาดที่ติดตั้งของชิงไห่เกิน 93 เปอร์เซ็นต์แล้ว ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงให้กับศูนย์ข้อมูลสีเขียวรุ่นใหม่

ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางระดับภูมิภาคและแผนห้าปี ฉบับที่ 15

สิ่งที่โดดเด่นคือความเชี่ยวชาญเฉพาะทางในระดับย่อยของแต่ละจังหวัด โดยส่านซีกำลังวางเดิมพันบนเลเซอร์อัตโตวินาที (attosecond lasers) ชานตงกำลังใช้ประโยชน์จากแนวชายฝั่งสำหรับการปล่อยดาวเทียมทางทะเล โดยจนถึงตอนนี้มีการปล่อยดาวเทียมแล้ว 137 ดวงจากท่าเรืออวกาศโอเรียนทัล (Oriental Aerospace Port) และหูเป่ย์กำลังเปลี่ยน “หุบเขาแสง” (Optics Valley) ให้เป็นศูนย์กลางระดับโลกสำหรับออปโตอิเล็กทรอนิกส์

การเปลี่ยนแปลงในระดับท้องถิ่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ มันเป็นพื้นฐานสำหรับช่วงแผนห้าปี ฉบับที่ 15 (ค.ศ. 2026-2030) ซึ่งวางการพึ่งพาตนเองทางเทคโนโลยีระดับสูงไว้ที่หัวใจของการพัฒนาสมัยใหม่ของจีน ภายในปี 2026 เป้าหมายคือการรับประกันว่ากลุ่มอุตสาหกรรมเฉพาะท้องถิ่นเหล่านี้ – ไม่ว่าจะเป็นเครื่องจักรกลการเกษตรอัจฉริยะของเฮยหลงเจียง หรือโซ่อิเล็กทรอนิกส์ “แกน-แสง-จอ-สัมผัส” (core-light-screen-touch) ของเจียงซี – จะรวมกันเป็นวงจรระดับชาติที่มีความยืดหยุ่น

เส้นทางสู่การประชุม Two Sessions ระดับชาติ

การเปลี่ยนแปลงในระดับท้องถิ่นนี้ทำหน้าที่เป็นบทนำที่สำคัญสำหรับการประชุม Two Sessions ระดับชาติปี 2026 ซึ่งมีกำหนดเปิดในปักกิ่งในวันที่ 4 และ 5 มีนาคม ในขณะที่สมาชิกสภานิติบัญญัติและที่ปรึกษาจากทั่วประเทศมารวมตัวกัน สัญญาณจากมณฑลต่างๆ ชัดเจน: จุดสนใจได้เปลี่ยนจากการเติบโตแบบตามให้ทัน ไปสู่การกำหนดขอบเขตของอุตสาหกรรมในอนาคต เมื่อเสียงค้อนของการประชุมระดับชาติดังขึ้นในปักกิ่งภายในสัปดาห์นี้ “ปริศนาสุดแกร่ง” ระดับมณฑลเหล่านี้จะถูกล็อคเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการ เพื่อก่อเกิดเป็นพิมพ์เขียวเชิงกลยุทธ์สำหรับยุคใหม่แห่งการพึ่งพาตนเองของจีน

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาคลิก:

CONTACT: CGTN cgtn@cgtn.com